 |
| De gansch, zoals ik 'm kreeg aangeleverd. |
 |
| De gansch, wat er van resteerde. |
Een week geleden was het Museumnacht in Rotterdam. Ik was daarbij betrokken met het evenement op de Scheepshelling. Museumnachtbrakers konden daar hun eigen worst maken. En ik was er ook nog op een andere manier present.
Dat zat zo.
In het Natuurhistorisch Museum, alwaar Kees Moeliker ooit ontdekte dat eenden necrofiele homo's zijn, had men ook een onderdeel voor de Museumnacht: het verorberen van de collectie. Nou, niet letterlijk. Maar wel het proeven van gerechten gemaakt van dieren die daar, opgezet of anderszins bewaarbaar gemaakt, huizen.
Nou ben ik worstmaker, dus bewaarbaar maken van onderdelen dier, dat is wel m'n business, kan je zeggen. Het leek de curator van de Museumnacht, Gina Kranendonk, wel een fijn plan om mij een gansch te laten verwerken tot worst. Om wannabe ganzenworsters meteen maar even uit de droom te helpen: je haalt er net een weenie uit. Godsallemachtig wat zit er weinig vlees aan zo'n beest. Zou je niet zeggen als je ze zag. Met wat extra bij de poelier aangeschafte ganzenborsten wisten we er wat van te maken. En men smulde er van!
 |
| De worst van de gansch. |
Die gansch die ik te verwerken kreeg, was een afgeschoten gansch. Dat komt, het beest wordt beschouwd als het, om even het jargon van dierenvriend Dion Graus gebruiken, bontkraagje in onze nationale weilanden. Ze vreten de boel kaal en schijten de boel vol. Afknallen, die etters! Liefst met een knieschot!
Nou is overlast voor boeren in ons land -nog- geen reden om een deel van de dierenbevolking aus zu radieren, dus er is overlast bij meer instituties en bevolkingsgroepen nodig. Dat de beesten zich en masse laten vermalen door vliegtuigmotoren droeg al bij. En ook Natuurmonumenten wierp zich, als beschermer van ons nationale natuurerfgoed, middels haar huisblad op als voorvechter van de Entlösung der ganzenpopulatie. Niet allemaal natuurlijk, de overwinteraars, zeg maar de tijdelijke vluchtelingen, moeten beschermd worden.
Het hele eiereten in deze is dat die ganzen vrijwel allemaal de destructie in gaan. Ja, in Amsterdam mag de voedselbank ze uitdelen. Bij mij in Rotterdam niet. En nou is het vreemde dat met name de productie van dierlijke eiwitten nogal wat vergt van de ons omringende natuur en daarin opgeslagen energiereserves. Met het rücksichtslose vernietigen van al die ganzen, mieteren we dus gewoon kostbaar voedsel weg!
Een paar dagen later hoorde ik dat ganzen niet de enige dierlijke eiwitten zijn die vernietigd worden. Japanse oesters, heerlijke schaaldieren!, blijken de estuariële bontkraagjes te zijn. Ook die mogen niet op de markt komen. Gaan ook de destructie in.
