woensdag 21 maart 2012

F**************ck!

Barst!
Nee, dat op de foto is niet een restje nose candy. Daar doe ik niet aan. Het zijn wat restanten emaille van m'n pan. Op de plaat van mijn keramische kookmachine. Althans, de stukken van die plaat. Want de oplettende lezer zal de barsten daarin niet zijn ontgaan.

Zondag at ik een gerecht dat -onbedoeld- de prijs heeft gekregen van iets waarvoor je in een multisterren-, wat zeg ik, melkwegrestaurant, een fortuin betaalt.
Wel bedoeld was het gerecht. Puree van gerookte aardappelen. Ik rook graag, zoals wel bekend mag zijn.
Ik kookte een pondje kruimige aardappels een dik kwartiertje. Vouwde ondertussen een hoopje beukensnippers in een stuk aluminiumfolie. Prikte daar wat gaatjes in. Goot de piepers af en liet die even droogstomen. Deed het pakketje snippers onder in m'n stoompan. Zette daar het bovenste deel in en deed daar de aardappels in. Deksel erop. Zette het geheel op m'n kookplaat, zette de afzuigkap aan, en wachtte tot ik rook zou zien.
Die rook kwam, en tegelijkertijd een hoop geknetter. Emaille pannen kunnen niet keramisch. Het emaille smelt dan. En bakt vast aan de keramische plaat. Die moet je dan weer loswrikken. Met bovenstaand resultaat.

Die aardappelen heb ik lekker buiten door laten roken. Puree ervan gemaakt met een flinke klont boter en een half potje double cream. Mensen, wat was dat lekker!

Maandag de leverancier gebeld. Gaat me zo'n €850,00 kosten, dit maaltje...

Yeah...
F**************ck!

zondag 18 maart 2012

Gansch eten!

De gansch, zoals ik 'm kreeg aangeleverd.

De gansch, wat er van resteerde.
Een week geleden was het Museumnacht in Rotterdam. Ik was daarbij betrokken met het evenement op de Scheepshelling. Museumnachtbrakers konden daar hun eigen worst maken. En ik was er ook nog op een andere manier present.
Dat zat zo.

In het Natuurhistorisch Museum, alwaar Kees Moeliker ooit ontdekte dat eenden necrofiele homo's zijn, had men ook een onderdeel voor de Museumnacht: het verorberen van de collectie. Nou, niet letterlijk. Maar wel het proeven van gerechten gemaakt van dieren die daar, opgezet of anderszins bewaarbaar gemaakt, huizen.
Nou ben ik worstmaker, dus bewaarbaar maken van onderdelen dier, dat is wel m'n business, kan je zeggen. Het leek de curator van de Museumnacht, Gina Kranendonk, wel een fijn plan om mij een gansch te laten verwerken tot worst. Om wannabe ganzenworsters meteen maar even uit de droom te helpen: je haalt er net een weenie uit. Godsallemachtig wat zit er weinig vlees aan zo'n beest. Zou je  niet zeggen als je ze zag. Met wat extra bij de poelier aangeschafte ganzenborsten wisten we er wat van te maken. En men smulde er van!
De worst van de gansch.
Die gansch die ik te verwerken kreeg, was een afgeschoten gansch. Dat komt, het beest wordt beschouwd als het, om even het jargon van dierenvriend Dion Graus gebruiken, bontkraagje in onze nationale weilanden. Ze vreten de boel kaal en schijten de boel vol. Afknallen, die etters! Liefst met een knieschot!
Nou is overlast voor boeren in ons land -nog- geen reden om een deel van de dierenbevolking aus zu radieren, dus er is overlast bij meer instituties en bevolkingsgroepen nodig. Dat de beesten zich en masse laten vermalen door vliegtuigmotoren droeg al bij. En ook Natuurmonumenten wierp zich, als beschermer van ons nationale natuurerfgoed, middels haar huisblad op als voorvechter van de Entlösung der ganzenpopulatie. Niet allemaal natuurlijk, de overwinteraars, zeg maar de tijdelijke vluchtelingen, moeten beschermd worden.

Het hele eiereten in deze is dat die ganzen vrijwel allemaal de destructie in gaan. Ja, in Amsterdam mag de voedselbank ze uitdelen. Bij mij in Rotterdam niet. En nou is het vreemde dat met name de productie van dierlijke eiwitten nogal wat vergt van de ons omringende natuur en daarin opgeslagen energiereserves. Met het rücksichtslose vernietigen van al die ganzen, mieteren we dus gewoon kostbaar voedsel weg!

Een paar dagen later hoorde ik dat ganzen niet de enige dierlijke eiwitten zijn die vernietigd worden. Japanse oesters, heerlijke schaaldieren!, blijken de estuariële bontkraagjes te zijn. Ook die mogen niet op de markt komen. Gaan ook de destructie in.

zondag 11 maart 2012

Museumnacht 2012 Rotterdam

Museumnacht 2012 in Rotterdam. We maakten er met z'n allen een feestje van op Scheepshelling Koningspoort. Met 10 mensen zetten we een fantastisch evenement neer waar zo'n 300 mensen op af kwamen. Je kon er een sapje of kom soep krijgen bij gewoon bob. Gratis en voor niks. Tenminste, als je eerst je eigen lepel had gesmeed bij IJzerij Paulus. Een gratis broodje worst kon ook. Dat broodje moest je zelf bakken boven de Bar-B-Bike. En het worstje moest je zelf draaien bij Wild Vleesch, het nieuwe bedrijf van Kralings KRoken. De pannenkoek van het illegale pannenkoekenrestaurant, die waren ook al gratis.
En hoe dat kon?
Dankzij de sponsoring van het Havenmuseum en Groene Weg Slager Theo Pronk

Hieronder een foto-impressie van een evenement.

Geen worst zonder vlees. Jongeren van Radar Uitvoering snijden het. In de professionele keuken van gewoon bob.

Het eerste worstje, natuurlijk gemaakt door kinderen, wordt gegrild.

Patrick, een van de kanjers die ik in december worst leerde maken, in actie. Nu als collega!

Jonge meiden aan de worstmolen.

De Bar-B-Bike als middelpunt van de avond. En nacht!

M.E.N.G. K.O.U.D., the golden rule. Tattoeer het op je knokkels als je worst wilt maken!

Age doesn't matter when you're making sausages.

Zoals hier ook weer blijkt!

En hier!

Een van de meiden die het worstvirus goed te pakken kreeg.