dinsdag 31 januari 2012

Foodblogevent januari 2011: Sopa de Maria

Sopa de Maria.

Een week in de lappenmand, een middag robuust buitenfuiven met de mannen van Elle-Eten, een dag worsten maken met een collega-blogger, en dan ben je net te laat voor het foodblogevent van januari. Zo gaat dat. Nou vind ik dat januari nog steeds gebeurt, dus stuur ik gewoon nog even in. Kom alleen niet in de round-up. Swah!


De twitteroproep voor het foodblogevent van januari kwam van Didi van Haren. Die bestiert niet alleen een webshop voor Spaanse spullen, maar schrijft ook nog eens over bijzonder Spaans eten.
"¡Muy buen!", was mijn reactie, en ik kreeg als antwoord: "Garcias!"
Ik twitterde terug: "¡De nata!", waarop een draadje ontstond om mijn Spaans te corrigeren. Ik had natuurlijk "de nada" moeten typen. Weet ik. Was een opzettypo.
Aan "nada" en "nata" zit een herinnering aan San Antonio, TX, vast voor mij. Ik stond er eind vorige eeuw op de camping. Naast mij een man uit Arizona met zijn vriendin van Friese origine uit Utah. Ze genoten erg van mijn campingroutines. 's Ochtends sinaasappeltjes uitpersen voor het ontbijt. 's Avonds na het eten een sigaartje. Life how it's meant to be.
De man was een gepensioneerde leraar wiskunde uit Tucson, AR. Het overgrote deel van zijn leerlingen was (ooit) afkomstig uit Mexico. Inmiddels hadden ze zich de luie uitspraak van Amerikanen aangemeten. Dus geen 't' uitspreken, maar een 'd'. Terwijl ze als Spaanstaligen uitstekend de 't' wisten uit te brengen. Dat vertelde hij ze ook iedere keer als hij zich voorstelde: "Dino Nata. Don't you ever call me Mr. Nada!"


'Comfortfood' was het thema van de maand. Over het boek schreef ik eerder deze maand al. Kookte er ook uit. Mijn comfortfood was afgelopen week een bak soep uit de vriezer. Want ziek. Dan heb ik niet zo'n zin in groots en meeslepend koken. Zak flink terug in m'n energieverbruik. Alleen maar opwarmen is dan wel erg behaaglijk. Het trof, want ik had nog een fantastisch soepje staan. Soep koken doe ik altijd in grote hoeveelheden, en wat er over is verdwijnt in de vriezer.
Het soepje van mijn keuze was Sopa de Maria. Dat soepje maakte ik voor de kerst. Had niks met die barende dame te maken. Had alles te maken met de uitbaatster van de camping die nu alweer een paar jaar onze eerste en laatste pleisterplaats in Spanje is. Hoog in de Pyreneeën. Niet te ver van Andorra, vanwege het inslaan van Habanos. Roken is wel mijn thema, ja.

Goed, die camping en Maria. Maria runt die camping samen met haar ouders. Moeder staat in de keuken en kookt daar nog steeds -deels- op een houtvuur in een enorme schouw. Vader doet het onderhoud en de schoonmaak, beheert zijn houtpercelen, en maakt zelf hammen. Snijd daar flinterdunne plakjes van. Uit het handje. Niet zo'n ordinaire hamstandaard. No way, Jose! En is altijd weer zeer te spreken over de zelfgemaakte vleeswaren die ik meeneem. Maria is de dame die alle contacten met de gasten doet. Spreekt haar talen. Vraagt bij aankomst in je moerstaal wat je wilt drinken. Van het huis. "Zoek maar een plekje, dan kom je straks maar inschrijven." Relaxte boel daar.
's Middags en 's avonds na het eten praten we dan graag met z'n allen over eten. Eten maken. Zo kwam op een gegeven moment het recept voor de traditionele kerstsoep langs. Soep voor als de hele familie om de tafel zit. Ik krabbelde het recept telegramsgewijs op een barbonnetje en stopte het in m'n portefeuille. Een half jaar later haalde ik het weer tevoorschijn:

Voor de bouillon:

  • kip
  • varken (nek, ribben)
  • haks
  • ham
  • prei
  • 1/2 ui

Ruim 3 uur laten trekken. Vlees van botten halen en apart houden.


Verdere ingredienten:


  • pasta, langwerpig of schelp
  • aardappel
  • pompoen
  • peen
  • kikkererwt

Groenten in de soep garen.

Vulling:
  • half-om gehakt
  • brood
  • peterselie
  • ei
  • knoflook

-> balletjes van maken, of
-> pasta er mee vullen
Vlees apart serveren bij de soep.

Ik gebruikte een paar hips die ik nog had van OKVlees. Die pekelde ik eerst een dag en koudrookte ze daarna een dag op beuken. Daarna gingen ze de pan in voor de bouillon. Samen met een kilo runderbotten, twee schenkels met vlees, m'n voorraden kippenbotten en een flink stuk droge ham van eigen fabrikaat van m'n Groene Weg Slagerij. Dat geheel mocht een hele dag héél langzaam trekken.
Daarna de bouillon gezeefd en de geweekte kikkererwten er gaar in gekookt. Na een drie kwartier de overige groenten in stukken erbij gedaan. Gehakt gemengd met de overige ingrediënten en de pastaschelpen ermee gevuld. Ook in de soep.
Zelf grof brood gebakken om te soppen. Fles stevige rode wijn erbij. Toen met kerst.

zaterdag 21 januari 2012

Wel even op de ringetjes letten!


Soundtrack binnenkort verkrijgbaar in de iTunes Store.

donderdag 19 januari 2012

Grammetje Gescoord

Dat dat maar duidelijk is. Hier komt alléén eigen werk in!
Mijn dag is he-le-maal goed! Kon vanmorgen een Gram scoren. 66x57x130 centimeters. Voor maar anderhalve meier. Géén geld! Want dat is best heel wat. Cool! Daar geniet ik dus al de hele verdere dag van. Kan niet op!
Die gram is niet om te snuiven. Ook niet om te slikken. Jullie kennen me beter. Je zou hooguit kunnen zeggen dat ik spuit. Maar dan ken je het juiste jargon niet. Worstdeeg spuit je niet in darmen. Worsten stop je.

Size does matter als je worstmaker bent. Wij worstmannen willen groter. Je start met een weenie, maar daarna gaat het toch wel erg snel jeuken. Grotere worsten wil je. Buiken spek pekelen. Hammen drogen. Je krijgt dan last van ruimtegebrek. Koelkast in de keuken vol, koelkast in de garage vol. En die heb je allebei nodig. Eentje om je normale eten koel te houden. De andere om je vlees en je worstdeeg op die vermaledijde 2º te houden. Want HACCP. Dus heb je geen plek meer die je constant op 12º-15º kan houden. De ideale temperatuur voor het rijpen van worsten. Spekken. Hammen.

Op zoek dus. Naar een extra koelkast. Geen tafelmodelletje, daar was ik al snel achter. Iets groters. Marktplaats afgestruind. Allerlei Liebherrs stonden daar. Van volk dat een nieuw keukentje in het huis had laten plaatsen. Met een leuk inbouwdingetje. Maar ik viel voor de Gram. Zelfs groot genoeg om er gastronormschalen in onder te brengen. Met een inhoud van 489 liter. Dat is een hoop worst! Spek! Ham!

M'n rijpingskast to be. De Gram K600 OPRHSE.

dinsdag 17 januari 2012

Worstworkshop: De Rotterdamse Worst Salon


Aan de slag bij de Eigengemaakt worstworkshop.
Foto: © Ed van Dalen, www.fotoklik-edvandalen.nl/

Duurzame ecotijden en de winterdagen inspireren ons! We gaan zelf worst maken. Terug naar ambacht, vakmanschap en echtheid. Een ode aan de edele kunst van het zelf doen!
Wild Vlees (het bedrijf achter Kralings KRoken) gaat de samenwerking aan met de Rotterdamse Salon. Samen organiseren zij de Rotterdamse Worst Salon, een workshop worstmaken op z'n Rotterdams.

In de workshop kom je alles te weten over worst maken. Terwijl je proeft van zelfgemaakte worst en andere charcuterie van Wild Vlees, leer je de ins & outs  van darmen, dodelijke micro-organismen, vet, zout en andere griezelige zaken. Vervolgens is het op naar de Porkert vleesmolen om daarmee je eerste eigen worsten te draaien.Daarna gaan we je eigen culinaire verrassingen in de Koopmanskamer proeven met bijvoorbeeld in ganzenvet geroosterde aardappels en venkel uit de oven. En de rest van je eigen productie neem je mee naar huis om thuis langzaam op het vuur de zelfgemaakte worsten te eten! Of anders invriezen voor een andere keer!

De workshop vindt plaats op zaterdag 18 februari in de Rotterdamse Salon, Rechter Rottekade 407. Binnenkomst 12.30 uur, aanvang 13 uur, eten 16 uur, eindtijd 17 uur. De kosten zijn €47,50 p.p.  Aanmelden kun je hier. Betaling uitsluitend via Ideal.
Mail voor meer info naar kralingskroken(at)xs4all.nl.

In de workshopprijs zit inbegrepen het vlees, kruiderij, gebruik van molens, darmen om te vullen, internationale receptuur in een boekje dat je meekrijgt, hulp bij de recepten, keuken, dineren in de Koopmanskamer, etc.

Over De Rotterdamse Salon aan de Rechter Rottekade.
Rond 1720 liet de vermogende koopman Claes Langenberg --handelaar in onder meer huiden, kruiden en thee-- het pand decoreren. Hij koos voor stoer Rococo en liet de God van de Handel Mercurius, de Hoorn des Overvloeds en de hoed als Vrijheidsymbool schilderen. Het is een mirakel dat het 18e eeuwse huis er nog staat in Rotterdam: het heeft twee wereldoorlogen en vier stadsrenovatieplannen overleefd. 'Sterker door Strijd' is als het ware het cement tussen de stenen. Huis en historie vormen samen de Rotterdamse Salon: een setting in de Koopmanskamer waarin mensen hun geesten en zinnen stimuleren. We werken in de keuken van het pand. Daarna gaan we in de 18e-eeuwse kamer onder het genot van een glaasje wijn ons workshopresultaat nuttigen.

maandag 16 januari 2012

De Letteren: #Comfortfood

Janneke. Op m'n mat.
Soms word ik 's ochtends vroeg verrast. Een paar weken geleden op een zaterdagochtend was het wel heel bijzonder. Onder aan de trap, op de mat, lag Janneke in, uhm, niet geheel geklede staat. Nee, niet de schrijfster zelve. Gelukkig maar, het had anders het nodige uitleggen van me gevergd. Haar boek. Dat over troosten, gerieven en eten. Dát.
Geen idee waar ik de eer aan te danken had. Bankafschriften nagekeken, niks besteld. Betaald althans. Nou lees ik graag kookboeken, dus de bijzondere verrassing was wat mij betreft een welkome verrassing.

Blauwe Maandag is natuurlijk dé dag om aandacht aan het boek te besteden. Op Twitter gaat het er de gehele dag al over. De afzender van de meest sippe tweet mag het boek binnenkort op de mat verwachten. Zwelgen in sip loont. Op deze derde maandag in januari.
Het boek gaat gelukkig níet alleen over sneu gesip. Het gaat over eten waar je je lekker bij voelt, of waar je je lekkerder van gaat voelen. Met behulp van ongecompliceerde recepten. Dat mag wel, als je jezelf als een Baron van Münchhausen uit je aardse tranendal wilt trekken. Dan heb je geen zin in gerechten met een mise en place die het totaal ontruimen van ieder horizontaal oppervlak in de keuken vragen. Klein stukje aanrecht, een pit, een oven. Klaar.

Het boek is ingedeeld in een twaalftal hoofdstukken, waarvan er 9 over eten maken gaan. Ieder hoofdstuk krijgt een inleiding rondom het thema van dat hoofdstuk. Een aantal pik ik er uit. Pure willekeur, maar anders wordt dit een te lang verhaal.

We leren bij 'Slow Start' dat Janneke niet ontbijt. Nou, tot goed halverwege de ochtend niet. Maar daarna kan ze flink tekeer gaan. Vrouw naar m'n hart: bij haar gaat er bij wijze van ontbijt ook prima iets in dat anderen voor een avondhap verslijten. Daar krijgen we dan ook recepten voor. Hulde!
In het hoofdstuk 'Retro' komt, om het maar onparlementair te zeggen, de oude meuk op tafel. Bij het lezen merk ik een leeftijdsverschil met de schrijfster. Toen ik kind was, was er nog tot snot gekookte andijvie en andere ellende. Enig exotisch buitenbeentje was nasi, naar het recept van m'n ome Jaap. Die had dat opgedaan als scheepskok op een sleper van Smit in de Oost. Later kwam daar de macaroni bij. Van Honig, of California, daar wil ik van afwezen. Uitje bakken, boterhamworst, blikje tomatenpuree. Kaas herinner ik me niet. Kan aan mij liggen. Culinair gezien heb ik een slechte jeugd gehad, als ik de recepten van Janneke lees. Maar, misschien betreffen de recepten gepimpte versies van wat haar werd voorgeschoteld.
In 'Toekomstgeluk' kan ik me als worstmaker geheel herkennen. Niet dat ik van de jams en de confitures ben. Maar aan de slag met vlees op zo'n manier dat je er over een tijdje plezier van hebt, dat is wel mijn ding. Bouillons maken: geweldig! Urenlang  een pan met botten en water op de pit. Pruttel. Een tijd niks. Pruttel. En sinds kort heb ik me ook op het inmaken van groente gestort. Dat doet het erg goed bij cateringen. 
Bij "Voor jezelf' kom ik een recept tegen dat mij lijkt te leiden tot de noodzaak van toekomstig troosten. De nabestaanden. Van degene die de 'Elvis' naar binnen heeft gewerkt.

Janneke Vreugdenhil heeft met 'Comfortfood' een heerlijk kookboek geschreven, met talloze foto's van haarzelf en haar gerechten. Ze krijgt het voor elkaar om heel zintuiglijk te schrijven en daarbij alle vijf mijn zintuigen al bij het lezen aan het werk te zetten. De recepten komen van over de hele wereld. Ik hoef niet naar de grutter om pakjes, potjes en zakjes te kopen. Alle smaken in de recepten maak je zelf. Iets waar ik een groot voorstander van ben. Wat ik miste, was een recept waarbij je 's ochtends vroeg al de keuken in verdwijnt en dan de hele dag aan de slag bent. Dat is voor mij wel erg behaaglijk.
Maar, al met al, een aanrader!

(Het is overigens wel een gewichtige turf. Het maakte dat ik de 'recepten per kilogram' index bedacht. Voor 'Comfortfood' komt die uit op 105. Neem een steekwagentje mee als je dit boek gaat kopen.)

Ik kookte uit het boek de geurige gebraden kip met citroen en tijm uit het hoofdstuk 'Ovenwarmte'. Daar heb je voor nodig:
  • 1 hele kip met een kipwaardig verleden, op kamertemperatuur
  • een handje verse tijm
  • 1 (onbespoten) citroen, schoongeboend
  • 75 gram boter, op kamertemperatuur
  • grof zeezout
Houd eenderde van de tijm apart en ris van de rest de blaadjes af. Rasp de schil van de citroen. Prak tijmblaadjes, citroenrasp en een handjevol zeezout door de boter.
Verwarm de oven voor op 200º. Leg de kip op haar rug en maak de huid van het borstvlees los door er voorzichtig je hand onder te schuiven. Keep het dikste deel van de poten in en maak met twee vingers hier ook de huid los. Dat lukte mij overigens ook vanaf het lijf, dus ik liet dat gekeep achterwege. Prop en masseer tweederde van de citroen-tijmboter in de holtes. Wrijf de kip rondom in met de resterende boter, bestrooi met peper en nog wat zout. Stop de rest van de tijm en de citroen in de buikholte.
Leg de kip op de borst op een rooster en plaats dat in een ovenschaal. Schuif de kip 40 minuten in de oven en draai haar dan op haar rug., zodat ook de borst een goudbruin korstje krijgt. Laat de kip zo nog 20-40 minuten verder garen. (Een grote biologische kip heeft misschien wel 1,5 uur nodig. Ik had een biologische Kemper Landhoen van een zeer dikke twee kilo en die kwam goed aan die tijd). Controleer de gaarheid door een mes in het dikste deel van de dij te prikken, het vocht dat eruit loopt moet helder zijn.
Gun de kip een kwartiertje rust voordat je haar aansnijdt.

De kip van Janneke. Met broccoli en in ganzenvet geroosterde aardappelen.

donderdag 12 januari 2012

App-bespreking: Ik heb er geen boodschapp aan

Cola. Beter voor u dan volle melk.

Ja, ik ben wel een gadgetfreak. Kocht jaren geleden alweer de Psion PDA. Dat was een vervanging van m'n agenda en m'n adresboekje. Nooit meer aan het eind van het jaar dat gezeur van overpennen van m'n adresbestand, nog geen nieuwe agenda hebben als ik een afspraak in het nieuwe jaar moet maken. Eén apparaat waar alles in zat. Later kocht ik er nog een modem bij en stuurde ik van vakantie per email m'n wederwaardigheden naar iedereen. In plain text, dat toen nog wel.
Inmiddels heb ik als fervent Appelaar natuurlijk alweer jaren een iPhone. Die kan wat m'n Psion kon, en nog veel meer. Daar spelen ontwikkelaars van app's gretig op in. Ik zet er wekelijks een lading op om uit te proberen. Meestal verdwijnen die er ook weer net zo snel vanaf als dat ze erop kwamen. Dat gebeurde ook met de Boodschapp.

Buitengewoon geïnteresseerd als ik ben in eten en wat daarmee te maken heeft, was ik er als de scharrelkippen bij om Boodschapp meteen na de introductie op m'n iPhone te zetten. Dat Boodschapp is een gratis programma dat nog in de testfase verkeerd. Na 1 maart is het niet meer gratis, dan moet je er een nog onbekend bedrag voor gaan neertellen. Je kan er zo'n 3600 producten in 200 productcategorieën mee vergelijken in wel 3 grootgrutters (Jumbo, C1000 en AH).
Want, we hebben namelijk een probleem, ronkt ontwikkelaar Lab1111 op haar website: "Dagelijks stuiten we in de supermarkt op onduidelijke productinformatie, waardoor we eigenlijk niet goed weten wat we eten, en waarom juist van dat merk. Boodschapp zorgt voor duidelijkheid. Met een professioneel team van diëtisten en voedingskundigen zijn 16 criteria opgesteld om de samenstelling van supermarktproducten inzichtelijk en vergelijkbaar te maken."
Met de app ben je in een klap van je probleem af. Je scant namelijk in de supermarkt, als je tenminste koopt bij een der uitverkoren grutters, de streepjescode van een product en in een oogwenk heb je in één oogopslag alle informatie over dat product. Ik pakte meteen het eerste de beste pak sap uit m'n koelkast, sinaasappelabrikozen van Appelsientje, scande de streepjescode, en kreeg in een oogopslag te zien dat het een onbekend product betrof. Met de uitnodiging het product toe te voegen. Daarvoor moest ik een foto van de voorkant maken, een foto van de productsamenstelling en dan gaat dat per mail naar de ontwikkelaars. In een mailtje dat als tekst heeft: "Hoi Boodschapp, EAN: 8713300046204. Dit product ontbrak nog in Boodschapp. Ik zou deze graag terug zien in de volgende versie van de app." En in de bijlage zitten dan de twee foto's.
Ik ontving geen mailtje retour met een code waardoor ik na 1 maart als medewerker bij het samenstellen van de database de app gratis kan blijven gebruiken. Gemiste kans.

Je kan ook gewoon door de productenlijst gaan zitten bladeren. Je moet dan eerst kiezen voor een supermarkt, die dan jóuw grutter wordt. Kies je een product, dan zie je alleen info over dergelijke producten in díe supermarkt. Dat is niet handig als je op de bank je boodschappenlijstje zit te maken. Dan wil je info over het product. En kies je, ik althans, later wel naar welke grutter je je geld gaat brengen. Via een omweg kan je dan wel weer voor een andere super kiezen, maar die ene oogopslag verdwijnt dan wel in een woud van handelingen.
De productenlijst bestaat voornamelijk uit voedingsproducten die je misschien maar helemaal niet moet kopen. Verpakte meuk die je zelf van verse producten lekkerder zelf kunt maken. Het meest intrigeerde me de vergelijking tussen cola en melk. Cola is beter dan volle melk, en net zo goed als halfvolle melk.
Dank u, professioneel team van diëtisten en voedingsdeskundigen!

Boodschapp is goed bekeken een app die niet in de testfase zit, maar in de ontwikkelingsfase. Uitgekiend in de media gezet. Waardoor gruttershoppers aan de slag gaan om de minieme productendatabase aan te vullen. Ze lopen zich het vuur uit de sloffen voor een app waar ze straks, als medeontwikkelaar, de creditcard voor moeten gaan trekken.

Sterren? Niet voor deze app. Hooguit een zwart gat.

dinsdag 10 januari 2012

Tinga Poblano

Tinga Poblano con Frijoles Refridos
Tijdens de jaarlijkse Anti Pakjes Avond periode schreef ik over een bijgerecht, frijoles refridos. Een bijgerechtje om de tinga poblano die ik maakte te vergezellen. Tinga poblano is een eenpansgerecht. Er zit varkensvlees in, geroosterde tomaten en geroosterde chilipepers. Je kan het zo eten, met tortilla's of er pasteitjes mee vullen. Of met die luzueuze variant van die heel erg goedgebakken bonen natuurlijk! Frisse salade erbij en een stevige rode wijn.


De ingrediënten:

  • 500 gram varkensvlees in stukken van zo'n 4 centimeter
  • 1 theelepel Mexicaanse majoraan
  • 1 theelepel tijm
  • 3 laurierblaadjes
  • 1 theelepel oregano
  • 250 gram vastkokende aardappels
  • 700 gram geroosterde tomaten, ontveld
  • 1 eetlepel reuzel
  • 150 gram Mexicaanse chorizo (en die is echt anders dan de Spaanse!)
  • 1 fijngehakte ui
  • 2 fijngehakte tenen knoflook
  • 2 chiles chipotles uit blik, in reepjes gesneden
  • abodo naar smaak
  • wat zout en suiker
Pan met water en wat zout aan de kook brengen. Vlees in de pan doen en af en toe afschuimen. Als de boel uitgeschuimd is, de majoraan, tijm en laurier toevoegen. Vuur laagzetten, het moet zo nu en dan borrelen. Dan blijft je vlees mals. Laten koken levert een droge hap op. Na een ruim uur is het vlees gaar. Af laten koelen in de bouillon. Als het vlees is afgekoeld het vlees in kleine stukjes breken of scheuren. bouillon zeven en ontvetten.
Aardappelen bijna gaarkoken in een kwartiertje. Uit de pan en in blokjes van 1 centimeter snijden. Tomaten van harde stukjes ontdoen, zaadjes eruit drukken en in stukjes snijden.
Reuzel in een koekenpan verhitten en de chorizo op laag vuur laten uitsmelten. Prakken om het worstvlees kruimelig te maken. Duurt een minuut of 10. Worstvlees met schuimspaan uit de pan halen en zoveel mogelijk vet terug laten druipen.
Vuur onder de pan iets hoger zetten en het vlees en de ui bakken, minuutje of 10. Laatste 2 minuten de knoflook meebakken.
Oregano, tomaat en chorizo toevoegen. Goed mengen en een minuut of 5 laten pruttelen. Aardappelblokjes, ongeveer een kwart van de bouillon en de chipotles toevoegen, en adobo naar smaak. Mijn smaak is 4 eetlepels. Het geheel nog een kwartiertje laten sudderen. Op smaak brengen met zout en suiker.

Voor de garnering snijd je een rijpe avocado in plakjes en dat doe je ook met een ui. Daar komt nog bij in stukjes gesneden verse witte kaas. Ik nam geitenkaas.

¡Bonprovecho!


Je kan er ook een extra smakelijke versie van maken met pulled pork!

maandag 9 januari 2012

Butcher Boy Bootcamp

Uitsnijden van een half varken.

Ik ben er een tijdje schrijvenderwijs tussenuit geweest. Niet dat ik ziek was, ofzo. M'n tijd en energie gestoken in een nering die ik aan het opzetten ben. Lezen jullie nog wel over.

Twittenderwijs was ik er wel, overigens. Dat twitter en de contacten die daaruit rollen brengt me op allerlei plekken. Afgelopen zaterdag kwam ik via de, toch voornamelijk, mannen van het Barbeque Genootschap terecht bij een Butcher Boy Bootcamp.
Die BBQ-mannen, daar heb ik wel wat mee. Ben zelf ook fervent pyro-culi. En daarmee komt de verwarring er nu meteen in. Niet zozeer de vlammen zijn voor mij het feestje, of het rooster vlak boven een gloeiende massa. Ik ben niet zo van het grillen. Best leuk hoor, zo eens een keertje. Maar je kan er geen grote stukken vlees op kwijt. Duurt veels te lang. En dan is het buiten zwart en binnen rauw. En ik ben toch wel van de gróte stukken vlees. Kilo's. Die kan je niet grillen.
Voor mij is een vuurtje voornamelijk iets om rook mee te maken. Rook maakt dat je aroma's van hout toe kan voegen aan het stuk vlees, of vis, dat je klaar maakt. Iedereen kent rookworst, ontbijtspek, gerookte paling. En zeg nou zelf, de rook maakt die smaak toch? Nou dan! Verschillende houtsoorten hebben verschillende rookbestanddelen en daarmee kun je verschillende aroma's aan je eten geven.
Een vuurtje is ook iets waarmee je langdurig een matige temperatuur kunt vasthouden. En langdurig een lage temperatuur maakt dat je vlees langzaam kunt laten garen. Daardoor blijft het mals en sappig. Het is te vergelijken met sudderen. Dat doe je ook niet op hoog vuur. Ikzelf doe dat in m'n oven. Op een graad of 80, 90.

Goed, dat Butcher Boy Bootcamp is een workshop die de mannen van Beef en Steak met een zekere regelmaat aanbieden. Het is een workshop die enkel en alleen over vlees gaat. Je krijgt er goede informatie over runder- en varkensrassen, vleeskwaliteit, nat en droog rijpen. Ter illustratie kwamen er voorbeelden van stukken vlees langs. Ik kon de dief in mij met moeite onderdrukken. Alles dus weer netjes doorgegeven.
Na het praatje kwam het plaatje. Het uitsnijden van een half varken. Op verzoek van de wedstrijdBBQ-ers werd dat op z'n Amerikaans gedaan. Anders moet je je pulled pork namelijk van een procureur maken. En dat hóórt niet! De schouder moet doormidden, en er moet nog een stuk nek aanzitten! Een Boston Butt heet dat. En heeft toch weer niks met des varkens reet van doen. Wat je daarna overhoudt is een picknick ham. Die ligt nu bij mij in de vriezer.
Na de uitleg is er een veelheid aan vlees. Normaliter krijg je dan nog een uitleg over hoe je vlees op een BBQ moet bereiden, maar dat was bij dit gezelschap niet echt nodig. Fantastische T-bones gegeten. Heerlijke stukken varkensvlees. En in de nazit, over worst of course, nog de verse runderprobeerworst die de mannen van Beef en Steak hadden gemaakt. Prima worst! Beetje weinig vet. Maar wél goed gekruid.
Dus, keertje BBQ-en op niveau? Doe mee aan zo'n BBB!

Het ging ook nog over dat trage garen op lage temperatuur, low & slow in het culinees van BBQ-ers. In een verhaal van Harry over wedstrijdbarbequen. Da's een man die er wat van weet. Deed mee aan een Amerikaanse wedstrijd. En organiseert zo'n wedstrijd hier in Nederland. In april. Ga ik ook naartoe.